MXO.nl | Motocross Online!
MXO.nl > home
 
MXO.nl > nieuws
- sinds 1998 -
 
Volg ons op Twitter!
 
 

De toekomst van de cross: Elkaar aanklagen?
13-2-2018
Motocross staat niet bekend als een risicoloze sport of als een sport voor watjes. Regelmatig zijn er valpartijen of ongelukken. Niemand ontkomt er aan. De een stapt vrolijk weer op en rijdt door terwijl de ander meer pech heeft. Dit weet iedereen als hij of zij op de motor stapt. 
Tegenwoordig lijkt het wel of er steeds meer crossers lijden aan de ziekte van de stijve wijsvinger (zo als ik dat noem in mijn boek Leuk, Lerend & Lonend). Oftewel de schuld ligt altijd bij een ander.

Zo was vorige week de crosser weer in het nieuws die een motorclub aansprakelijk stelt voor de schade van zijn valpartij, waardoor deze club failliet dreigt te gaan en twee weken geleden de zaak tussen Dakar-grootheid Henk Knuiman tegen het 11-jarig kind Dave Kooiker die gezamenlijk met Knuiman’s zoon en een achterblijver ten val kwam. 

Hoe die zaak is verlopen?

De getuigen (2 fotograven) van de fam. Knuiman zagen op het laatste moment af van aanwezigheid bij de tuchtcommissie. De familie Knuiman had zichzelf versterkt door een advocaat in te huren om de zaak aan te gaan tegen de nu 12-jarige Dave. Dave wist zeker dat hij niks verkeerd had gedaan en had zoveel vertrouwen in de goede afloop dat hij alleen met zijn moeder op de zitting te verscheen. En dat Dave het gelijk aan zijn zijde had bleek al snel toen de baanofficial zijn getuigenis aflegde. Hij had het ongeval goed gezien, stond met het gezicht naar de bocht toe, Hij zei: Er komen 3 rijders naar de bocht toe als in een treintje. Rijder 1 (Knuiman), rijder 2 (achterblijver) en rijder 3 (Kooiker). Rijder 1 kwam als eerste ten val en de rest viel er overheen. Rijder 1 bleef liggen en rijder 2 en 3 kwamen weer weg. Deze getuigenis laat aan duidelijkheid niets te wensen over. Vervolgens komt Henk Knuiman aan het woord. Hij moet eerst erkennen dat hij de valpartij zelf niet heeft gezien. Vervolgens houdt hij een relaas over wat hij van de zaak vindt. Noemt de plaats van het ongeval een 'plaats delict'. Vervolgens maken hij en zijn advocaat zich zorgen over de opvoeding van de kinderen Kooiker. Wat ook nadrukkelijk werd toegelicht waren de geleden schades, zoals een kapotte crossbroek, krom stuur, moeder kon niet werken enz. enz.

Als columnist blijf je toch met een aantal vragen zitten. Vooral nu duidelijk hoe de valpartij is ontstaan. Hoe ver ga je? Je huurt een advocaat in, die laat je in zwaar juridische taal alle artikelen en beschuldigingen opnoemen tegen een nu 12-jarige jongen. Vervolgens de maat nemen over een heel gezin en te pas en te onpas Dave's moeder beledigen. De volgende vraag is; Wil je bewust de crosscarričre van Dave om zeep helpen? Of was je op zoek naar een uitspraak om vervolgens een financiële claim neer te leggen? Of heb je te snel geoordeeld en onvoldoende met je zoon gesproken om achter de waarheid te komen en juist omdat vriend en vijand je heeft geadviseerd de zaak in te trekken gedacht; nu moet ik wel doorgaan.

Vertrouwen en respect komen te voet maar gaan te paard. Vanaf nu heb ik dan ook veel meer respect voor Mirjam Pol, de dame die ook de Dakar diverse keren heeft uitgereden en de laatste zelfs met een gebroken pols.

Een excuus van de familie Knuiman aan de familie Kooiker en de KNMV lijkt me in dit geval meer dan op zijn plaats. Om van een schadevergoeding maar niet te spreken…

Tenslotte: als je met je wijsvinger naar iemand anders wijst, wijzen er altijd 3 vingers naar jezelf.

Bedankt voor je aandacht en tot de volgende column.

Het ga je goed.

Jan Bloemhof 12 februari 2018

     

© 1998-2018 MXO.nl